( 215 ) خطيب عشق ندا كرد با زبان فصيح * كه خلق جمله مريضند و عاشقست صحيح زبان گشاد دگرباره بر سر منبر * كه اهل عشق جوادند و اهل زهد شحيح دگر چه خوش نمكين گفت خلق بىنمكند * مگر سرى كه ز شور محبتست مليح شجاع نيست مگر عاشقى كه جان بخشد * شود صحيح كه گردد بتيغ عشق جريح به سرورى رسد آخر ز پا فتادهء عشق * شود رفيع كه افتد به راه دوست طريح به مدح عاشق و معشوق و عشق در قرآن * يحبّهم و يحبّونه كند تصريح « 1 » ذليل دوست بود عاشق و عزيز عدو * اذلّه و اعزّه به فيض گفت صريح « 2 » ( 216 ) يا نديمى قم فانّ الدّيك صاح * غنّ لى بيتاً « 3 » و ناول كاس راح « 4 » لست اصبر عن حبيبى لحظة * هل اليه نظرة منّى اباح

--> ( 1 ) - اشاره بحديث شريف نبوى كه در مقدمه آمده . ( 2 ) - اين غزل در اصلى نيامده است . ( 3 ) - چ پ : غزلى بيتا ؟ ( 4 ) - و اين غزل را فيض به اقتفاى استاد خويش شيخ بهاء الدين محمّد عاملى رحمة اللّه عليهما سروده ، سه بيت اوّل آن در متن نسخهء اصلى نيست و از بيت چهارم در متن نسخهء كهن خطى وجود دارد و سه بيت اوّل از روى نسخهء عق و جنگ قديم اضافه شد امّا آنچه مسلّم است اينكه يك صفحه از ديوان كهنه افتادگى دارد كه چهار غزل قبل و سه بيت اوّل اين غزل را شامل مىشود .